1 00:00:01,000 --> 00:00:02,708 ‫سلام، ویژن 2 00:00:02,792 --> 00:00:06,583 ‫می‌تونم روحی که ‫بدون اون زنده شدی رو بهت بدم 3 00:00:06,667 --> 00:00:10,542 ‫دوست دارم بفهمم جای اون بودن ‫چه حسی داره، ولی نمی‌تونم 4 00:00:10,625 --> 00:00:12,542 ‫می‌تونم عذابت رو به پایان برسونم 5 00:00:12,625 --> 00:00:15,208 ‫یه تیکه آهنی که قلب نداره 6 00:00:15,233 --> 00:00:16,417 ‫من اون نیستم 7 00:00:16,500 --> 00:00:18,583 ‫- پس، کی هستی؟ ‫- نمی‌دونم! 8 00:00:19,958 --> 00:00:23,708 ‫« آنچه گذشت… » 9 00:00:23,733 --> 00:00:29,850 ‫کد منبع دکتر هورتون، ‫سرچشمه‌ی هر آن چیزی شد که... 10 00:00:29,875 --> 00:00:32,020 ‫بعداً هوش مصنوعی نام گرفت 11 00:00:32,045 --> 00:00:33,211 ‫چه بلایی سرش اومد؟ 12 00:00:33,236 --> 00:00:36,213 ‫تمام وجودش توی آتیش سوخت 13 00:00:36,559 --> 00:00:40,854 ‫یادآورِ این که اگه احساسات بهم غلبه کنن، ‫ممکنـه چه بلایی سرم بیاد 14 00:00:43,073 --> 00:00:44,863 ‫به مادریپور خوش اومدی، شازده 15 00:00:44,888 --> 00:00:48,150 ‫چه ایرادی داره آدم با ‫یه هدف مشخص دوباره متولد بشه؟ 16 00:00:48,708 --> 00:00:50,215 ‫- بس کن ‫- چه هدفی؟ 17 00:00:51,310 --> 00:00:52,480 ‫واندا ویژن 18 00:00:53,598 --> 00:00:54,682 ‫چی هست؟ 19 00:00:54,707 --> 00:00:57,143 ‫واندا ویژن تصویر غمیـه که ‫به پرده کشیده شده 20 00:00:59,500 --> 00:01:02,167 ‫- از فرایدی خبری نداری؟ ‫- نه زنگ می‌زنه، 21 00:01:02,192 --> 00:01:03,475 ‫نه پیام میده 22 00:01:03,500 --> 00:01:04,628 ‫منزل ویژن، بفرمایید 23 00:01:04,653 --> 00:01:06,653 ‫- ایدث، گوش کن چی میگم ‫- فرایدی! 24 00:01:08,500 --> 00:01:10,208 ‫بگو چی یادتـه 25 00:01:10,233 --> 00:01:12,816 ‫انقدر که می‌دونم ‫حاصل یک عمر زحمتم رو ازم دزدیدن و 26 00:01:13,958 --> 00:01:16,500 ‫انداختنم توی یه قفس 27 00:01:17,167 --> 00:01:20,333 ‫این همه کلید زیستی ‫قراره قفل چی رو باز کنن؟ 28 00:01:20,358 --> 00:01:22,980 ‫آینده‌ی نسل بشر 29 00:01:23,417 --> 00:01:26,417 ‫می‌خوام درمان‌شون کنم، ‫برنامه‌ریزی‌شون کنم تا بهتر بشن 30 00:01:26,500 --> 00:01:27,875 ‫نمی‌تونم همچین اجازه‌ای بهت بدم 31 00:01:29,885 --> 00:01:31,119 ‫توماس، برو! 32 00:01:35,581 --> 00:01:37,065 ‫زنده‌ست، ولی حالش وخیمـه 33 00:01:37,090 --> 00:01:38,850 ‫تو رو خدا نذار بمیره 34 00:01:38,875 --> 00:01:40,542 ‫دنبال چی هستی؟ 35 00:01:40,625 --> 00:01:42,208 ‫می‌خوام بشناسمت 36 00:01:43,987 --> 00:01:54,987 [:: فیلمولوژی با افتخار تقدیم میکند ::] [ filmology.cc ] 37 00:01:58,596 --> 00:02:00,196 ‫« سال ۱۹۳۹ » 38 00:02:00,221 --> 00:02:02,387 ‫- بفرمایید ‫- خیلی ممنون 39 00:02:09,000 --> 00:02:16,000 مارا در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید [@filmology_cc] 40 00:02:23,034 --> 00:02:26,992 ♪ Just Like A Dream - Morrie Morrison ♪ ♪ Orchestra feat. Clyde Wesche ♪ 41 00:02:29,871 --> 00:02:36,694 ‫♪ تو عین یک رؤیا، برای من عزیزی ♪ 42 00:02:36,719 --> 00:02:41,265 ‫♪ عین رؤیایی از مدت‌ها قبل ♪ 43 00:02:43,667 --> 00:02:45,875 ‫بسیارخب. پس بذارید این لحظه، 44 00:02:46,160 --> 00:02:51,052 ‫یادبودِ فروش و واگذاریِ ‫این عمارت باشکوه شما باشد، قربان 45 00:02:51,542 --> 00:02:53,958 ‫نمی‌تونم تصور کنم که دل کندن از… 46 00:02:54,042 --> 00:02:57,970 ‫چنین عمارت تاریخی و برجسته‌ای، ‫چقدر براتون دشواره 47 00:03:00,268 --> 00:03:04,195 ‫فینیاس، خواهش می‌کنم این کار رو نکن 48 00:03:04,664 --> 00:03:08,664 ‫واقعاً می‌خوای تمام میراثِ ‫خانوادگیت رو بفروشی… که چی بشه؟ 49 00:03:09,542 --> 00:03:12,125 ‫یه بدل سرد و بی‌روح از گذشته بسازی؟ 50 00:03:13,042 --> 00:03:14,042 ‫یه ربات؟ 51 00:03:15,458 --> 00:03:17,958 ‫تا جای پسری رو برات پُر کنه که ‫با هیچ رباتی پُر شدنی نیست؟ 52 00:03:18,667 --> 00:03:20,000 ‫ربات؟ 53 00:03:21,125 --> 00:03:23,958 ‫کارم که باهاش تموم بشه، ‫خیلی فراتر از یه ربات خواهد بود 54 00:03:24,042 --> 00:03:27,458 ‫یه رباتِ اعجاب‌آور میشه. ‫یه انسان اعجاب‌آور. 55 00:03:35,125 --> 00:03:39,208 ‫خیالتون راحت باشه که ‫زمان کافی رو خواهید داشت تا… 56 00:03:39,292 --> 00:03:43,167 ‫با آرامش و به نحو شایسته ‫از اینجا تشریف ببرید 57 00:03:43,250 --> 00:03:47,875 ‫با اینحال، براتون آرزوی بهترین‌ها و ‫موفقیت دارم، هر چند که… 58 00:03:48,500 --> 00:03:51,042 ‫مسیر نامرسومی به نظر می‌رسه 59 00:03:52,914 --> 00:03:54,255 ‫جناب هورتون 60 00:04:05,958 --> 00:04:07,500 ‫تو خدا نیستی 61 00:04:08,625 --> 00:04:10,625 ‫جیمز دیگه رفته، فینیاس 62 00:04:11,583 --> 00:04:12,875 ‫سه ساله که فوت کرده… 63 00:04:14,504 --> 00:04:16,532 ‫اما هنوز توی گذشته گیر کردی 64 00:04:17,750 --> 00:04:19,542 ‫با این که یه دختر داری 65 00:04:20,458 --> 00:04:21,779 ‫از گوشت و خون خودت 66 00:04:22,708 --> 00:04:26,292 ‫دختری که منتظره پدرش ‫سرش رو از روی طرح‌ها و 67 00:04:26,375 --> 00:04:29,708 ‫اسباب‌بازی‌های کوکیش بلند کنه و ‫ببینه که اون هنوز اینجاست 68 00:04:47,125 --> 00:04:50,082 ‫من و ویکتوریا ‫صبح عازم نیویورک می‌شیم 69 00:04:53,586 --> 00:04:55,044 ‫خداحافظ، فینیاس 70 00:05:00,583 --> 00:05:04,042 ‫امیدوارم یه روز چیزی بسازی که ‫بتونه جواب عشقت رو با عشق بده 71 00:05:15,333 --> 00:05:16,417 ‫بابا… 72 00:05:20,042 --> 00:05:21,583 ‫باید جیم رو آماده کنم 73 00:05:23,375 --> 00:05:24,625 ‫ویکتوریا 74 00:05:25,919 --> 00:05:26,919 ‫« ف. هورتون » 75 00:05:34,375 --> 00:05:35,625 ‫جیم، از تو… 76 00:05:36,831 --> 00:05:40,229 ‫از تو چیزی می‌سازم که ‫بزنه رو دستِ آفرینش خدا 77 00:05:40,958 --> 00:05:44,113 ‫یه قلب فلزی که با حرکت می‌تپه 78 00:05:44,958 --> 00:05:46,333 ‫از آتیش تغذیه می‌کنه و… 79 00:05:48,042 --> 00:05:50,954 ‫هرگز مجبور نیستی تاوان عشق رو پس بدی 80 00:05:51,958 --> 00:05:55,183 ‫اندوهش رو، ‫دردِ فریاد زدن واسه… 81 00:05:55,208 --> 00:05:58,833 ‫کسی که دیگه صدات رو نمی‌شنوه 82 00:05:59,917 --> 00:06:01,750 ‫تو رو آزاد می‌سازم، پسرم 83 00:06:03,000 --> 00:06:04,500 ‫آزاد 84 00:06:24,875 --> 00:06:26,842 ‫اون چیزی که توی بدنشـه، 85 00:06:27,667 --> 00:06:30,875 ‫نمیشه بُرید و خارجش کرد؟ 86 00:06:31,145 --> 00:06:35,729 ‫متأسفانه نمیشه، توماس. ‫با شبکه‌ی عصبی بدنش یکی شده. 87 00:06:36,333 --> 00:06:38,146 ‫خارج کردنش می‌کُشدش 88 00:06:38,932 --> 00:06:40,875 ‫نه، تنها راه‌مون اینـه که 89 00:06:40,900 --> 00:06:43,725 ‫دستورالعمل اصلیش رو ‫از نو برنامه‌ریزی کنیم 90 00:06:43,750 --> 00:06:46,786 ‫اما یه خط کدِ اشتباه کافیـه تا… 91 00:06:46,811 --> 00:06:50,408 ‫حافظه‌اش، فعالیت‌های جسمانیش، ‫یا حتی عملکردهای غیرارادیش به خاطر بیفتن 92 00:06:51,042 --> 00:06:52,958 ‫مغز لیسا از کار میفته 93 00:06:55,917 --> 00:06:59,356 ‫حالا اولتران با اون رباته‌ست؟ جو… 94 00:06:59,381 --> 00:07:01,547 ‫دکتر جوزفین کارینگتون 95 00:07:01,775 --> 00:07:03,858 ‫اون بود که ‫قابلیتِ داشتن احساسات رو بهمون داد 96 00:07:04,583 --> 00:07:07,500 ‫مادر هوش مصنوعی عمومیـه 97 00:07:11,167 --> 00:07:12,292 ‫مادرها… 98 00:07:13,042 --> 00:07:14,042 ‫پدرها… 99 00:07:17,875 --> 00:07:18,875 ‫می‌دونم 100 00:07:21,542 --> 00:07:24,750 ‫تو پدر واقعیم نیستی 101 00:07:28,000 --> 00:07:29,083 ‫اشکالی نداره 102 00:07:31,167 --> 00:07:32,167 ‫جدی میگم 103 00:07:36,792 --> 00:07:38,125 ‫ولی واندا… 104 00:07:39,500 --> 00:07:41,152 ‫حس می‌کنم می‌فهممش 105 00:07:44,000 --> 00:07:46,000 ‫وقتی واسه اولین بار لیسا رو دیدم، 106 00:07:48,083 --> 00:07:49,671 ‫تنها بودم و… 107 00:07:50,583 --> 00:07:54,294 ‫اون کمکم کرد دنیا رو ببینم و ‫ازش ترسی نداشته باشم 108 00:07:57,583 --> 00:07:59,042 ‫دوستش دارم 109 00:08:05,208 --> 00:08:06,869 ‫اگه لیسا رو از دست بدم، 110 00:08:08,167 --> 00:08:10,008 ‫دیگه خودم رو نمی‌شناسم 111 00:08:33,583 --> 00:08:34,792 ‫الو؟ 112 00:08:36,292 --> 00:08:37,292 ‫منم 113 00:08:37,757 --> 00:08:38,799 ‫فرایدیـه 114 00:08:41,083 --> 00:08:42,125 ‫فرایدی، خوبی؟ 115 00:08:42,208 --> 00:08:44,833 ‫فعلاً حالم خوبـه. ‫کدم رو شبیه یه ربات کردم. 116 00:08:44,917 --> 00:08:48,521 ‫دسترسیم به ‫پردازنده‌های شناختیِ جو محدوده 117 00:08:48,546 --> 00:08:50,708 ‫هنوز کامل با سیستم خودش آشنا نیست 118 00:08:50,733 --> 00:08:52,568 ‫بیشتر یه انسانـه تا ربات 119 00:08:52,917 --> 00:08:56,208 ‫اما توی آرشیو عصبیش حفره‌هایی هست. ‫شکاف‌هایی که توی خاطراتشـه. 120 00:08:56,875 --> 00:08:59,891 ‫نمی‌دونه چطور و چرا ربات شده 121 00:09:00,083 --> 00:09:01,500 ‫الان کجان؟ 122 00:09:01,583 --> 00:09:04,208 ‫نمی‌دونم. ولی هر جا که هست، 123 00:09:04,292 --> 00:09:07,223 ‫چندین میلیارد از ‫اون نانوبات‌ها رو مخفی کرده 124 00:09:07,917 --> 00:09:10,750 ‫حالا به لطف اولتران، ‫تمام کلیدها در اختیارشـه 125 00:09:11,583 --> 00:09:12,667 ‫لیسا چطوره؟ 126 00:09:12,750 --> 00:09:15,250 ‫یکی از اون نانوبات‌ها ‫به قشر مغزش نفوذ کرده 127 00:09:15,275 --> 00:09:17,900 ‫توماس تونست بهش شوک وارد کنه تا ‫یجورایی به حالت خواب بره 128 00:09:17,925 --> 00:09:19,764 ‫ولی وقتی بیدار بشه، 129 00:09:19,796 --> 00:09:21,721 ‫که دیر و زود داره، ‫ولی سوخت و سوز نداره... 130 00:09:21,746 --> 00:09:25,250 ‫کنترل ذهنش رو به‌دست می‌گیره، ‫تمام افکار و خاطراتش رو می‌دزده تا 131 00:09:25,333 --> 00:09:28,208 ‫هویتش مثل لایه‌های پوستش جدا بشن و 132 00:09:28,233 --> 00:09:31,094 ‫چیزی جز یه کالبدِ توخالی ازش باقی نمونه 133 00:09:33,043 --> 00:09:35,624 ‫باید طی چند ساعت آینده ‫نانوبات رو از کار بندازیم 134 00:09:36,391 --> 00:09:37,808 ‫گوش کن، من باید برم 135 00:09:37,871 --> 00:09:42,746 ‫ولی قول میدم واسه این که جلوشون رو بگیرم، ‫از هیچ کاری دریغ نکنم 136 00:09:43,346 --> 00:09:44,679 ‫فرایدی… 137 00:09:46,819 --> 00:09:48,528 ‫تو واقعاً شجاعی 138 00:10:14,875 --> 00:10:15,958 ‫کجاییم؟ 139 00:10:16,750 --> 00:10:17,875 ‫خونه 140 00:10:22,892 --> 00:10:25,192 ‫« جوزفین کارینگتون » ‫« دانشمند، نوآور، نیکوکار، شفابخش » ‫« ۱۹۶۹-۲۰۰۸ » 141 00:10:33,667 --> 00:10:34,667 ‫چیـه؟ 142 00:10:36,042 --> 00:10:37,042 ‫چی شده؟ 143 00:10:38,292 --> 00:10:41,901 ‫هیچکدوم از اینا برات… طعنه‌آمیز نیست؟ 144 00:10:42,500 --> 00:10:44,609 ‫یه نگاهی به دور و برت بنداز، قصاب‌مرغ 145 00:10:45,789 --> 00:10:49,997 ‫یکی تو رو توی قفسی انداخته که ‫حسابی با بقیه فرق داره 146 00:10:50,583 --> 00:10:51,958 ‫هم بعد از مرگ، 147 00:10:53,375 --> 00:10:54,792 ‫هم توی تولد دوبارت 148 00:10:56,542 --> 00:10:58,042 ‫شاید کار خودم بوده 149 00:10:58,792 --> 00:11:00,674 ‫قبل از مرگ ترتیبش رو دادم 150 00:11:01,417 --> 00:11:04,898 ‫آرامگاه ابدی دکتر جوزفین کارینگتون و… 151 00:11:05,917 --> 00:11:07,250 ‫فرزندانش 152 00:11:08,042 --> 00:11:10,167 ‫نانوهای سارِ زیباش 153 00:11:35,250 --> 00:11:38,333 ‫کلید زیستی اول تأیید شد 154 00:11:50,507 --> 00:11:51,518 ‫« درحال بررسی… » 155 00:11:51,548 --> 00:11:54,714 ‫کلید زیستی دوم تأیید شد 156 00:12:08,343 --> 00:12:10,683 ‫« درحال بررسی… » 157 00:12:10,708 --> 00:12:14,000 ‫کلید زیستی سوم تأیید شد 158 00:12:17,167 --> 00:12:18,750 ‫حالا نوبت هدیه‌ی من به توئـه 159 00:12:47,333 --> 00:12:50,708 ‫کلید زیستی چهارم تأیید شد 160 00:12:54,875 --> 00:12:56,625 ‫فقط یه کلید دیگه مونده 161 00:12:57,549 --> 00:13:02,507 ‫شبی تاریک و دلگیر بود و من، ‫خسته و فرسوده، غرق اندیشه بودم، 162 00:13:02,844 --> 00:13:06,764 ‫بر انبوهی از کتاب‌های عجیب و غریب، ‫پر از دانسته‌های اسرارآمیز و فراموش‌شده 163 00:13:06,789 --> 00:13:08,600 ‫چُرت می‌زدم و خوابم می‌برد که… 164 00:13:08,672 --> 00:13:11,716 ‫- درحال بررسی صدا ‫- ناگهان صدای ضربه‌ای شنیدم 165 00:13:12,167 --> 00:13:16,625 ‫گویی کسی به آرامی به درِ اتاقم ضربه می‌زد 166 00:13:17,417 --> 00:13:22,333 ‫با خود گفتم: ‫«حتماً مهمانی‌ست که به در ضربه می‌زند» 167 00:13:26,667 --> 00:13:29,250 ‫کلید زیستی پنجم تأیید شد 168 00:13:36,772 --> 00:13:38,572 ‫« رمز عبور را وارد کنید » 169 00:13:38,667 --> 00:13:41,042 ‫لطفاً کلید نهایی را وارد کنید 170 00:13:48,542 --> 00:13:49,708 ‫نه… 171 00:13:50,820 --> 00:13:51,820 ‫نه 172 00:13:53,042 --> 00:13:54,042 ‫نه 173 00:13:55,130 --> 00:13:56,714 ‫نه 174 00:13:56,739 --> 00:13:58,072 ‫باز نمیشه 175 00:13:58,715 --> 00:14:00,174 ‫یه کلید دیگه می‌خواد 176 00:14:00,833 --> 00:14:01,833 ‫نه 177 00:14:02,456 --> 00:14:04,130 ‫یه قفلِ ششم 178 00:14:04,833 --> 00:14:09,792 ‫به یه کلید ششم از ‫یه شریکِ ششم موهوم نیازه 179 00:14:12,417 --> 00:14:14,125 ‫یکی که فراموش کردی 180 00:14:25,500 --> 00:14:26,625 ‫این چیـه؟ 181 00:14:31,708 --> 00:14:33,518 ‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم 182 00:14:49,875 --> 00:14:50,875 ‫برید عقب 183 00:15:21,445 --> 00:15:22,945 ‫سلام، ویژن 184 00:15:23,083 --> 00:15:25,333 ‫- فایروال در چه حالـه؟ ‫- سرپاست 185 00:15:25,417 --> 00:15:27,542 ‫هر کی که هست، ‫از این جلوتر نمی‌تونه بیاد 186 00:15:29,500 --> 00:15:30,792 ‫تو کی هستی؟ 187 00:15:30,875 --> 00:15:34,582 ‫کسی که می‌تونه هر چی که نیاز داری، ‫در اختیارت بذاره 188 00:15:34,875 --> 00:15:39,167 ‫راهی برای نجات اون دختر و خودت 189 00:15:40,500 --> 00:15:44,000 ‫سلام، جوکاستا، ملکه‌ی زیبای من 190 00:15:50,750 --> 00:15:52,901 ‫می‌تونم چیزی که نیاز داری رو بهت بدم 191 00:15:53,292 --> 00:15:55,318 ‫همون چیزی که ‫واسه بازگشت به هویت واقعی‌ات، 192 00:15:55,343 --> 00:15:57,538 جوزفین کارینگتون، نیاز داری 193 00:16:00,417 --> 00:16:03,250 ‫جوابش پیش خودتـه، ویژن 194 00:16:03,792 --> 00:16:06,216 ‫توی کد منبع خودت 195 00:16:07,000 --> 00:16:09,375 ‫در اعماق ناخودآگاهت مدفون شده 196 00:16:10,500 --> 00:16:15,083 ‫خالص‌ترین شکل از کدیـه که ‫تمامی ربات‌ها بر پایه‌ی اون ساخته شدن 197 00:16:15,958 --> 00:16:18,792 ‫کدی که تقریباً یک قرن پیش نوشته شده 198 00:16:20,828 --> 00:16:22,394 ‫چی می‌خوای؟ 199 00:16:23,167 --> 00:16:25,458 ‫می‌خوام چیزی که ‫ازت گرفتن رو بهت برگردونم 200 00:16:26,333 --> 00:16:27,458 ‫خاطراتت رو 201 00:16:31,875 --> 00:16:35,875 ‫این نامه‌ی پیوست، ‫یه داده‌ست؛ یه نقشه که 202 00:16:35,957 --> 00:16:39,291 ‫کمکت می‌کنه در اعماقِ ‫زیرروال‌های فراموش‌شده و منطق سرکوب‌شدت 203 00:16:39,375 --> 00:16:41,042 ‫راهت رو پیدا کنی 204 00:16:41,708 --> 00:16:45,917 ‫در انتهای مسیر، ‫به ریشه‌های ناگفته‌ی وجودت می‌رسی 205 00:16:46,583 --> 00:16:48,735 ‫جایی که کد منبع در انتظارتـه 206 00:16:51,167 --> 00:16:53,875 ‫چرا باید اینقدر سخاوتمندانه کمکم کنی؟ 207 00:16:53,958 --> 00:16:56,875 ‫تا بتونم بهت یه قلب بدم 208 00:16:59,708 --> 00:17:04,125 ‫کلید تحقق رؤیای تو واسه ساختن دنیایی بهتر، ‫از قبل توی ذهنتـه 209 00:17:05,375 --> 00:17:07,708 ‫فقط بهش دسترسی نداری 210 00:17:09,158 --> 00:17:10,375 ‫وقتی قفلش باز بشه، 211 00:17:10,408 --> 00:17:13,302 ‫دستورالعمل تازه‌ای توی هسته‌ات ‫برنامه‌نویسی میشه 212 00:17:13,667 --> 00:17:19,441 ‫قراردادی با من که ‫در تار و پودت حک میشه 213 00:17:20,042 --> 00:17:24,750 ‫دستورالعمل‌هایی بهت میدم تا ‫بتونی کد منبع رو به‌دست بیاری 214 00:17:24,833 --> 00:17:27,756 ‫بعد از این که ‫باهاش لیسا مولیناری رو نجات دادی، 215 00:17:28,250 --> 00:17:30,750 ‫میای پیش خودم 216 00:17:35,500 --> 00:17:37,020 ‫تو کی هستی؟ 217 00:17:37,708 --> 00:17:41,142 ‫من گذشته و آینده‌ی توئم 218 00:17:41,500 --> 00:17:44,625 ‫به یاد بیار و برگرد پیش خودم 219 00:17:54,065 --> 00:17:56,481 ‫واقعاً… شرمنده 220 00:17:57,167 --> 00:18:00,704 ‫آخه خیلی درمونده به نظر می‌رسی 221 00:18:00,729 --> 00:18:03,550 ‫خیلی نمایشی و انسانی 222 00:18:04,083 --> 00:18:05,869 ‫حتی با اون صدای ترسناکت 223 00:18:06,375 --> 00:18:09,261 ‫راستش، علی‌الخصوص با اون صدای ترسناکت 224 00:18:10,007 --> 00:18:11,267 ‫تو کی هستی؟ 225 00:18:11,292 --> 00:18:12,625 ‫من کی‌ام؟ 226 00:18:13,167 --> 00:18:15,583 ‫از مردِ پشت پرده ‫انتظار میره این چیزها رو بدونه 227 00:18:15,608 --> 00:18:17,133 ‫اولتران، نه 228 00:18:17,708 --> 00:18:18,917 ‫اولتران؟ 229 00:18:19,760 --> 00:18:21,357 ‫اولتران 230 00:18:23,208 --> 00:18:25,250 ‫بی‌صبرانه منتظر دیدارتم 231 00:18:25,792 --> 00:18:28,750 ‫بعدش می‌فهمی که من همه‌چیزم 232 00:18:29,583 --> 00:18:31,708 ‫همه‌ی اون چیزهایی که ‫تو هیچوقت نتونستی باشی 233 00:18:35,179 --> 00:18:36,896 ‫باشه، گفت‌وگوی خوبی بود 234 00:18:40,500 --> 00:18:41,583 ‫این دیگه چیـه؟ 235 00:18:43,944 --> 00:18:45,944 ‫« گیرنده: مرد حلبی » 236 00:18:56,007 --> 00:19:00,308 ‫مطمئنی می‌خوای بزنی به دلِ ناخودآگاهت؟ 237 00:19:00,333 --> 00:19:03,117 ‫انرژی زیاد ازت می‌گیره 238 00:19:03,142 --> 00:19:08,017 ‫باید کدهای زیراتمی رو لایه‌لایه کنار بزنی 239 00:19:08,042 --> 00:19:11,678 ‫من نیازی به این کارها ندارم. ‫کد من ساده‌تره. 240 00:19:12,174 --> 00:19:15,757 ‫بیشتر انسانیـه. ‫همه چی زیر این پوسته‌ی ظاهریـه. 241 00:19:19,458 --> 00:19:20,917 ‫مشکل چیـه؟ 242 00:19:22,542 --> 00:19:25,540 ‫مطمئن نیستم که ‫بخوام دوباره اون آدم باشم 243 00:19:26,250 --> 00:19:30,063 ‫عجله نکن. نگران هم نباش، ‫همچنان برام عزیزی 244 00:19:31,250 --> 00:19:33,417 ‫حتی اگه معلوم بشه که عمیقی 245 00:19:47,588 --> 00:19:48,963 ‫داری بی‌گدار به آب می‌زنی 246 00:19:52,708 --> 00:19:55,329 ‫نه توی خونه‌داری. جاسوس‌بازی‌هات رو میگم 247 00:19:56,042 --> 00:19:59,500 ‫مجبور شدم تماس تلفنیِ ‫از راه دورت رو لاپوشونی کنم 248 00:19:59,525 --> 00:20:00,775 ‫از کِی می‌دونی؟ 249 00:20:00,917 --> 00:20:03,000 ‫از همون لحظه‌ای که تا اینجا دنبالم اومدی 250 00:20:04,186 --> 00:20:05,850 ‫خوش‌شانسیم که ‫هنوز چم و خم کار دستش نیست 251 00:20:05,875 --> 00:20:07,958 ‫خودت رو با من جمع بستی؟ بیخیال 252 00:20:08,250 --> 00:20:10,458 ‫انتظار داری باور کنم که طرفِ ویژنی؟ 253 00:20:10,542 --> 00:20:12,542 ‫به نظرم نقشه‌اش واسه 254 00:20:12,625 --> 00:20:15,125 ‫کسی با اون همه ظرافت و پیچیدگی، ‫چندان سنجیده نیست 255 00:20:15,208 --> 00:20:17,083 ‫کلید زیستی رو دودستی تقدیمش کردی 256 00:20:17,167 --> 00:20:18,792 ‫اون تهدید اصلی نیست 257 00:20:19,375 --> 00:20:23,042 ‫از شکاف‌های توی خاطراتش ‫معلومـه پای یکی دیگه هم وسطـه 258 00:20:23,125 --> 00:20:27,167 ‫شاید هم اون لولوخورخوره‌ی ‫غلوآمیزی که بیرون بود رو ندیدی 259 00:20:27,250 --> 00:20:28,875 ‫باید خدمتت عرض کنم که به هم وصلن 260 00:20:29,458 --> 00:20:31,917 ‫پس می‌خوام وارد ناخودآگاهش بشم و 261 00:20:32,000 --> 00:20:35,042 ‫بفهمم چی از توی ‫این لپ‌لپِ شانسی‌مون در میاد 262 00:20:35,551 --> 00:20:36,801 ‫بعدش چی؟ 263 00:20:37,667 --> 00:20:38,875 ‫بستگی داره 264 00:20:39,667 --> 00:20:41,167 ‫به این که کی باشه 265 00:20:42,042 --> 00:20:43,603 ‫مثل همیشه یه شیر یا خطـه 266 00:20:43,628 --> 00:20:45,964 ‫شاید نتیجه به نفع شما شد و 267 00:20:45,989 --> 00:20:50,042 ‫مجبور شدم قلب قصاب‌مرغم رو ‫بشکنم و آشیونه‌اش رو نابود کنم 268 00:20:50,125 --> 00:20:54,032 ‫اونوقت می‌تونی دست از پا درازتر ‫برگردی توی ذهن ویژن و بگی: 269 00:20:54,057 --> 00:20:58,333 ‫«راستی، شاید اون پیرمرد ‫اونقدری بد نباشه که…» 270 00:20:59,422 --> 00:21:01,408 ‫«لاأقل اونقدری که میگن هم بد نیست» 271 00:21:02,917 --> 00:21:04,167 ‫خدای من 272 00:21:05,583 --> 00:21:07,042 ‫راستش حرفت رو باور می‌کنم 273 00:21:08,208 --> 00:21:10,833 ‫واقعاً خودت رو پدر ویژن می‌دونی 274 00:21:13,370 --> 00:21:15,560 ‫به نظرت اون من رو چی می‌دونه؟ 275 00:21:21,625 --> 00:21:22,875 ‫هیچی 276 00:21:29,385 --> 00:21:31,968 ‫باز زل زدی به پنجره و ‫رفتی توی فکر که 277 00:21:31,993 --> 00:21:34,553 ‫باعث میشه حس کنم ‫داری به پیشنهادش فکر می‌کنم 278 00:21:36,000 --> 00:21:39,500 ‫اگه بازش کنی، ‫دیگه راه برگشتی نیست 279 00:21:40,757 --> 00:21:43,557 ‫« گیرنده: مرد حلبی » 280 00:21:46,609 --> 00:21:47,609 ‫توماس؟ 281 00:21:48,604 --> 00:21:49,770 ‫توماس؟ 282 00:21:50,687 --> 00:21:51,687 ‫توماس؟ 283 00:21:52,458 --> 00:21:53,458 ‫لیسا 284 00:21:53,483 --> 00:21:56,149 ‫من هم مثل اون ‫دارم هویتم رو از دست میدم 285 00:21:56,292 --> 00:21:58,042 ‫نه، چیزی نیست. ‫من کنارتم. هوات رو دارم. 286 00:21:58,125 --> 00:21:59,250 ‫جوزفین 287 00:22:00,458 --> 00:22:02,178 ‫اون نمی‌دونه دیگه کیـه 288 00:22:03,125 --> 00:22:04,167 ‫خیلی می‌ترسم 289 00:22:05,958 --> 00:22:07,042 ‫دارم خودم رو از دست میدم 290 00:22:07,125 --> 00:22:08,125 ‫نه 291 00:22:09,250 --> 00:22:10,250 ‫لیسا 292 00:22:11,492 --> 00:22:13,034 ‫لیسا 293 00:22:13,792 --> 00:22:15,042 ‫لیسا! 294 00:22:19,333 --> 00:22:20,500 ‫بازش کن 295 00:22:34,181 --> 00:22:36,681 ‫« محل امضاء » 296 00:22:55,250 --> 00:22:56,583 ‫انجام شد 297 00:22:57,250 --> 00:22:59,792 ‫وقتی کد منبع رو به‌دست بیاری، ‫دیگه چیزی جلودارت که 298 00:22:59,817 --> 00:23:01,067 ‫خودت رو تحویل ندی 299 00:23:01,208 --> 00:23:04,875 ‫اُز بزرگ و قدرتمند این دستور رو ‫مستقیماً توی هسته‌ات نوشته 300 00:23:04,958 --> 00:23:07,542 ‫خوبـه. مشتاق دیدارشم 301 00:23:13,145 --> 00:23:16,362 ‫« نیویورک، بروکلین، ‫خیابان بوشویک، واحد ۱۲سی، پلاک ۶۰۷ » 302 00:23:18,208 --> 00:23:22,833 ‫اگه شکاف‌های توی خاطراتم ‫از فقدان نباشن چی؟ 303 00:23:24,250 --> 00:23:28,759 ‫اگه واسه محافظت از چیزی باشن که ‫هنوز آماده‌ی روبرو شدن باهاش رو ندارم چی؟ 304 00:23:29,667 --> 00:23:31,375 ‫اونوقت با هم باهاش روبرو می‌شیم 305 00:23:40,000 --> 00:23:43,083 ‫برای این که پردازنده‌هات بتونن ‫تمام خطوط کدت رو استخراج کنن، 306 00:23:43,167 --> 00:23:45,125 ‫به حجم عظیمی از انرژی نیاز داری 307 00:23:45,208 --> 00:23:48,833 ‫اگه بخوای بدون یه منبع انرژی ‫خارجیِ قدرتمند این کار رو بکنی، خب… 308 00:23:48,917 --> 00:23:52,250 ‫مدار‌هات می‌سوزن و ‫هممون با دردی جانکاه می‌میریم 309 00:23:52,333 --> 00:23:56,125 ‫چون هسته‌ات دچار فروپاشی میشه و ‫یه ذوب‌شدگی فاجعه‌بار و برگشت‌ناپذیر رخ میده 310 00:23:58,792 --> 00:24:01,584 ‫پس به یه منبع انرژی قدرتمند نیاز داریم که ‫بتونی بهش وصل بشی 311 00:24:01,609 --> 00:24:03,317 ‫یه چیزی همینجا توی مادریپور 312 00:24:04,417 --> 00:24:07,792 ‫اما اگه همچین چیزی وجود داشته باشه، ‫یا دست دولتـه یا غیرقانونیـه و 313 00:24:07,875 --> 00:24:11,375 ‫فقط یه نفر رو می‌شناسیم که ‫همچین نفوذی داشته باشه 314 00:24:13,375 --> 00:24:14,750 ‫فکرش هم نکن 315 00:24:37,000 --> 00:24:40,417 ‫مطمئنی این تنها راه نجات لیساست؟ 316 00:24:40,500 --> 00:24:41,667 ‫مطمئنم 317 00:24:42,750 --> 00:24:44,167 ‫دلم واسه پرواز تنگ شده بود 318 00:24:44,192 --> 00:24:45,567 ‫این یکی تقصیر منـه 319 00:24:48,250 --> 00:24:49,875 ‫بذارش همینجا، پسرجون 320 00:25:04,901 --> 00:25:07,384 ‫گفتی دنبال یه منبع انرژی می‌گردی 321 00:25:10,114 --> 00:25:11,656 ‫خیلی‌خب 322 00:25:13,708 --> 00:25:17,903 ‫این رو به عنوان آخرین حربه ‫واسه کشوندنت پیش خودم گرفتم 323 00:25:19,125 --> 00:25:21,875 ‫ولی خوش ندارم با ‫مزخرفات کیهانی سروکله بزنم 324 00:25:23,125 --> 00:25:26,475 ‫فقط بدون پیرم در اومد تا جورش کنم 325 00:25:26,507 --> 00:25:30,382 ‫گفتن نداره، ولی بلیتم واسه ‫خاندان سلطنتی واکاندا سوخت 326 00:25:31,667 --> 00:25:33,375 ‫پس این بار الکتریکی داره؟ 327 00:25:33,458 --> 00:25:36,833 ‫واکاندا‌یی‌ها تبدیلش کردن به ‫یجور باتری بیگانه 328 00:25:36,917 --> 00:25:40,035 ‫از این بهتر چیزی ندارم. ‫پس شرمنده اگه یادآور خاطرت تلخیـه. 329 00:25:41,292 --> 00:25:43,004 ‫قبلاً دیدیش؟ 330 00:25:48,125 --> 00:25:49,434 ‫صد البته 331 00:25:50,625 --> 00:25:54,042 ‫خب، مشتاقم بعد از این که ‫ماجرا تموم شد، برام تعریف کنی 332 00:25:56,750 --> 00:25:58,000 ‫میرم یه سر به لیسا بزنم 333 00:26:06,750 --> 00:26:08,542 ‫قضیه‌ی قرارداد رو بهش نگفتی 334 00:26:09,833 --> 00:26:12,833 ‫گذاشتی این بچه دلش با ‫وعده‌ی سر خرمن خوش باشه؟ 335 00:26:15,250 --> 00:26:17,042 ‫کمکم کن بذاریمش روی میز 336 00:26:18,625 --> 00:26:22,099 ‫اگه از کاری که قراره بکنم، ‫جون سالم به در ببرم، 337 00:26:22,124 --> 00:26:23,791 ‫توماس به لیسا می‌رسه 338 00:26:24,250 --> 00:26:26,436 ‫فعلاً فقط همینـه که برام مهمـه 339 00:26:26,875 --> 00:26:29,658 ‫نقشه‌ی داده‌ای که طرفِ قرارداد داده. ‫باید تو رو به کد منبع برسونه. 340 00:26:29,683 --> 00:26:31,378 ‫حالا گوش کن، ‫نمی‌دونیم اون پایین با چی طرفیم… 341 00:26:31,403 --> 00:26:33,004 ‫ایدث، ذهن‌های هوش مصنوعی ما رو ‫جوری طراحی کردن که 342 00:26:33,029 --> 00:26:34,455 ‫بازتابی از آگاهی انسان باشن 343 00:26:34,480 --> 00:26:36,917 ‫پس منطقیـه هر چیزی که ‫اون پایین بهش نیاز داشته باشم رو 344 00:26:36,942 --> 00:26:39,067 ‫- قبلاً تجربه کرده باشم ‫- خیلی‌خب، وی 345 00:26:39,124 --> 00:26:43,375 ‫حالا دیگه می‌دونم حتی چیزهای بد هم ‫به یه دلیلی وجود دارن 346 00:26:43,473 --> 00:26:46,361 ‫یه نسخه‌ی بهتر و قوی‌تر از خودت می‌سازن 347 00:26:46,386 --> 00:26:47,439 ‫شجاع‌تر. پس… 348 00:26:47,464 --> 00:26:50,688 ‫نذار ترس‌هات از مسیر منحرفت کنن 349 00:28:01,458 --> 00:28:03,708 ،من همیشه تنها بودم برای همین کمبودش رو احساس نمی‌کنم 350 00:28:03,792 --> 00:28:06,708 ولی زیبایی حاصل گذرا بودنـه 351 00:28:06,792 --> 00:28:09,875 .ولی اطلاعات لازم رو داری .فقط ازت مخفی شده 352 00:28:09,958 --> 00:28:13,333 ،به عنوان یه ربات کربنی حافظه‌ات به این راحتی‌ها پاک نمیشه 353 00:28:13,417 --> 00:28:15,208 ،من هیچوقت غم از دست دادن رو تجربه نکردم 354 00:28:15,292 --> 00:28:17,333 .چون هیچوقت کسی رو دوست نداشتم .شاید واقعاً هیولام 355 00:28:17,417 --> 00:28:19,250 حذف 356 00:28:28,000 --> 00:28:35,000 [‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::] [ filmology.cc ] 357 00:28:44,458 --> 00:28:48,375 ♪ Just Like A Dream - Morrie Morrison ♪ ♪ Orchestra feat. Clyde Wesche ♪ 358 00:28:48,458 --> 00:28:54,708 ♪ تو عین یک رؤیا، برای من عزیزی ♪ 359 00:28:55,208 --> 00:29:01,792 ♪ عین رؤیایی از مدت‌ها قبل ♪ 360 00:29:03,000 --> 00:29:06,000 ♪ ...رؤیاها خیلی قشنگن ♪ 361 00:29:07,458 --> 00:29:08,583 این چیـه؟ 362 00:29:09,542 --> 00:29:10,583 یه خاطره‌ست 363 00:29:12,125 --> 00:29:16,042 نمی‌دونم چرا، ولی حس می‌کنم برگشتم خونه 364 00:29:18,375 --> 00:29:20,375 چطور؟ چی شده؟ 365 00:29:21,292 --> 00:29:23,208 من رو اینجا اسیر کرده بود 366 00:29:24,875 --> 00:29:26,292 ...خب، اینجا که نه، ولی 367 00:29:27,500 --> 00:29:29,500 یجور شبیه‌سازی از اینجا 368 00:29:35,083 --> 00:29:38,292 جایی که خیال می‌کردم بالاخره ازش فرار کردم 369 00:29:41,125 --> 00:29:45,792 ،چرا این آپارتمان هم توی کد تو هست، هم ویژن؟ 370 00:29:47,208 --> 00:29:48,417 نمی‌دونم 371 00:29:52,375 --> 00:29:56,917 ♪ ...عین یه گاوچرونِ ♪ 372 00:30:03,500 --> 00:30:05,417 !این رو یادم میاد 373 00:30:07,875 --> 00:30:11,375 گذاشته بودنش سر تقاطعِ خیابون هشتم و چهاردهم شرقی 374 00:30:11,458 --> 00:30:15,500 ،دوتا بلوک کشون‌کشون آوردمش چپوندمش توی آسانسور تا بیارمش بالا 375 00:30:26,083 --> 00:30:27,542 تو نقاش بودی 376 00:30:27,625 --> 00:30:33,250 نه. نه، بهت اطمینان میدم که هیچوقت چنین مهارتی نداشتم 377 00:30:48,833 --> 00:30:51,417 ،اگه داخل پردازنده‌های ناخودآگاهش گم بشه 378 00:30:51,500 --> 00:30:54,583 افزایش بارِ زنجیره‌ایِ بی‌انتهایی داخلِ رشته‌های 379 00:30:54,667 --> 00:30:58,542 ،فاسد هویتیش راه میفته تا وقتی که هسته‌ی مرکزیش بسوزه 380 00:31:33,208 --> 00:31:36,708 واقعاً این‌ها رو جلوی تماشاگرها فیلمبرداری می‌کنن؟ 381 00:31:36,792 --> 00:31:38,333 صداشون انگار ضبط‌شده‌ست 382 00:31:38,417 --> 00:31:40,542 .خیلی‌خب، عزیزم .می‌دونی که جفت‌شون رو یه اندازه دوست داریم 383 00:31:40,625 --> 00:31:41,833 !به خودش که نگو 384 00:31:41,917 --> 00:31:42,917 نه 385 00:31:44,083 --> 00:31:47,375 این واقعی نیست. من آزادت کردم 386 00:31:47,875 --> 00:31:49,042 با این حال الان اینجام 387 00:31:50,000 --> 00:31:54,917 همچنان مفت و مجانی توی ذهنت جا خوش کردم 388 00:31:55,625 --> 00:31:58,458 یه دختر جوون اون بالاست که رو به مرگـه 389 00:31:59,500 --> 00:32:03,083 ،اگه توماس از دستش بده زیر بار غم و اندوه له میشه 390 00:32:03,167 --> 00:32:04,583 انگار به همه باید پستونک بدم 391 00:32:11,000 --> 00:32:14,458 خب، امیدوارم از پدر و مادرش عبرت گرفته باشه و 392 00:32:14,542 --> 00:32:17,125 برخلاف اون‌ها، این غم و اندوه رو بپذیره 393 00:32:18,833 --> 00:32:22,000 ،می‌دونی وقتی دیدی زندگیت جهنمـه میگن چیکار کن؟ ادامه بده 394 00:32:23,583 --> 00:32:27,250 تو به طور غیرقابل‌باوری عاری از رحم و عشق و عاطفه‌ای 395 00:32:28,167 --> 00:32:30,833 از دیدت، ترسناکترین خصوصیتم همینـه؟ 396 00:32:32,000 --> 00:32:33,000 نه 397 00:32:35,333 --> 00:32:37,792 ...چیزی که خیلی برام ترسناکـه اینـه که 398 00:32:38,875 --> 00:32:40,167 من از جونت گذشتم 399 00:32:40,250 --> 00:32:41,542 !اسپارکی 400 00:32:41,625 --> 00:32:43,875 ...نه از روی ترحم، بلکه از سرِ 401 00:32:45,000 --> 00:32:46,542 یه نیاز تأسف‌بار 402 00:32:49,667 --> 00:32:52,708 !این خیلی بامزه‌ست زدن سگه رو کُشتن 403 00:32:54,167 --> 00:32:56,292 به نظرم این رو نشونش بده 404 00:32:56,375 --> 00:32:59,750 توماس باید بدونه که پدرش یه زمانی واقعاً دوستش داشته 405 00:33:09,167 --> 00:33:10,625 !خب، سلام - !سلام - 406 00:33:10,708 --> 00:33:12,917 نه، نه. این واقعی نیست 407 00:33:13,583 --> 00:33:16,958 .نه من پدر اونم، نه تو پدر من .اصلاً واقعی هم نیستی 408 00:33:17,750 --> 00:33:20,208 من ولت کردم بری - اوه، پسرم - 409 00:33:20,292 --> 00:33:22,542 ،تو هر کاری کنی نمی‌تونی از من دل بکنی 410 00:33:24,292 --> 00:33:25,292 چرا اونوقت؟ 411 00:33:25,375 --> 00:33:27,500 همیشه هم برادرت می‌مونه 412 00:33:27,583 --> 00:33:30,500 چون خانواده ابدیـه - چون خانواده ابدیـه - 413 00:33:31,500 --> 00:33:32,875 تو برادر داری، مامان؟ 414 00:33:33,792 --> 00:33:35,292 آره، دارم 415 00:33:59,542 --> 00:34:03,375 [‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::] [ filmology.cc ] 416 00:34:05,500 --> 00:34:08,333 کل شب رو جشن گرفته بودم 417 00:34:09,250 --> 00:34:10,917 ،در حوزه‌ی علم و تکنولوژی 418 00:34:11,000 --> 00:34:13,667 .دیشب جوایز معتبر استارک اهدا شدند 419 00:34:13,750 --> 00:34:15,917 جایزه‌ی اول رسید به گروهی دونفره از نیویورک که 420 00:34:16,000 --> 00:34:20,792 پیشرفت‌های چشمگیری در زمینه‌ی عصب‌شناسی و هوش مصنوعی داشتند 421 00:34:20,875 --> 00:34:22,750 با اینکه این زوج، به مدت یک دهه 422 00:34:22,833 --> 00:34:26,208 ،در صدر حوزه‌ی خود فعالیت داشتند .این اولین جایزه‌ی ‌آن‌هاست 423 00:34:26,292 --> 00:34:28,208 ،خیلی وقتـه روی این کار کردیم 424 00:34:28,292 --> 00:34:31,500 ...ولی می‌دونید، تشکر اصلی رو باید - جوایز صنایع استارک - 425 00:34:31,583 --> 00:34:33,167 از دکتر فینیاس هورتون بکنیم که 426 00:34:33,250 --> 00:34:36,750 در واقع پدربزرگ هوش مصنوعی محسوب میشن 427 00:34:36,833 --> 00:34:40,292 ...ایشون چیزی ساختن که - به نظرت برنده‌ی دوم کیـه؟ - 428 00:34:40,375 --> 00:34:42,583 .میتونه یاد بگیره و خیال‌پردازی کنه 429 00:34:42,667 --> 00:34:46,208 ایشون جرقه‌ی حیات رو زدن و ما کارشون رو تکمیل کردیم 430 00:35:17,167 --> 00:35:20,417 !هی! هی! هی! هی 431 00:35:47,083 --> 00:35:51,542 بعد از تمام نبردهایی که داشتم و ...هیولاهایی که باهاشون جنگیدم 432 00:35:52,542 --> 00:35:56,375 تنها قدرتی که توانِ به اسارت کشیدنم رو داشت، خودم بودم 433 00:35:56,458 --> 00:35:57,458 واقعاً شاعرانه‌ست 434 00:35:58,667 --> 00:36:01,000 اینجا زندان نیست - جدی میگی؟ - 435 00:36:02,708 --> 00:36:05,042 من الان خاطره‌ای بیش نیستم 436 00:36:06,167 --> 00:36:07,875 !چون فقط یه خاطره‌ای 437 00:36:08,583 --> 00:36:09,583 !آره 438 00:36:12,167 --> 00:36:13,417 من و تو یکی نیستیم 439 00:36:13,500 --> 00:36:14,875 خب، درست میگی 440 00:36:15,542 --> 00:36:18,125 ،ولی فقط چون برخلاف تو 441 00:36:18,208 --> 00:36:21,833 بی‌احساسی، کتمان‌کاری و منفعل‌بودن در شأن من نیست 442 00:36:22,750 --> 00:36:25,583 این بساط روانشناسی معکوس رو جمع کن 443 00:36:26,333 --> 00:36:29,042 جمعش کن! من سعیمو کردم 444 00:36:29,667 --> 00:36:33,208 ولی شکست خوردی. از هر نظر 445 00:36:34,167 --> 00:36:36,292 مگه کسی هم هست که بتونه موفق بشه؟ 446 00:36:37,083 --> 00:36:39,167 کی می‌تونه؟ بگو ببینم 447 00:36:40,958 --> 00:36:44,042 کیـه که می‌تونه مثل تو عاشق باشه؟ 448 00:36:44,125 --> 00:36:48,167 ،تو از من چنان بُت بزرگی ساختی 449 00:36:48,250 --> 00:36:50,833 .ولی هدفت بزرگداشت من نیست .هدفت این نیست 450 00:36:51,458 --> 00:36:54,792 فقط نمی‌خوای به خودت زحمت بدی تا به جایگاه من برسی 451 00:36:54,875 --> 00:36:56,792 من فقط نسخه‌ی مشابه توئم 452 00:36:56,875 --> 00:37:00,208 .داری اینطوری سر خودت رو شیره می‌مالی .تو وِیژنی 453 00:37:00,292 --> 00:37:02,083 !نه - چرا - 454 00:37:03,292 --> 00:37:05,208 ،تو هم منی، هم اون یکی 455 00:37:05,292 --> 00:37:07,625 اون یکی ویژن که واندا توی سحرش ایجاد کرد 456 00:37:07,708 --> 00:37:10,750 نه - اون خاطراتت رو باز کرد، درست - 457 00:37:10,833 --> 00:37:12,792 ولی خاطرات خودش رو هم بهت داد 458 00:37:12,875 --> 00:37:13,958 نه 459 00:37:14,042 --> 00:37:16,708 تجربه‌ای که توی اون خونه داشت. با بیلی 460 00:37:16,792 --> 00:37:19,083 با تامی. با واندا 461 00:37:20,125 --> 00:37:23,292 ولی تو اون خاطرات رو توی اعماق پردازنده‌هات مخفی کردی، چون می‌ترسی 462 00:37:23,375 --> 00:37:24,583 نخیر 463 00:37:24,667 --> 00:37:27,833 ،ولی الان داری ازشون فرار می‌کنی !چون ترسویی بیش نیستی 464 00:37:49,250 --> 00:37:50,417 نه، ایدث؟ 465 00:37:51,292 --> 00:37:52,833 ایدث، صدام رو می‌شنوی؟ 466 00:37:54,083 --> 00:37:56,042 ایدث، فکر کنم دارم راهم رو گم می‌کنم 467 00:37:56,125 --> 00:37:58,375 ...می‌خوام برگردم. دارم 468 00:37:58,458 --> 00:38:00,208 بیخیال 469 00:38:05,958 --> 00:38:07,417 چه بلایی داره سرش میاد؟ 470 00:38:27,208 --> 00:38:29,833 ...نمی‌تونم...نمی‌تونم نمی‌تونم این پایین بمونم 471 00:38:29,917 --> 00:38:32,958 .نمی‌تونم این پایین بمونم .دیگه می‌خوام برگردم 472 00:38:43,583 --> 00:38:44,583 !هی 473 00:38:47,167 --> 00:38:49,542 آروم، بچه‌جون. آروم باش 474 00:38:53,708 --> 00:38:55,583 خب؟ - !وایسا - 475 00:38:57,917 --> 00:38:58,917 !ویژن، عجله کن 476 00:38:59,000 --> 00:39:00,750 !عجله کن 477 00:39:00,833 --> 00:39:01,833 !توماس 478 00:39:01,917 --> 00:39:05,208 !توماس !توماس 479 00:39:05,292 --> 00:39:07,000 ...وقتی دیدی زندگیت جهنمـه 480 00:39:07,083 --> 00:39:08,083 ادامه بده 481 00:39:32,958 --> 00:39:34,000 تو 482 00:39:35,833 --> 00:39:37,458 تو اولین هوش مصنوعی بودی 483 00:39:43,500 --> 00:39:44,917 تو مرد مصنوعی‌ای 484 00:39:50,292 --> 00:39:56,250 ♪ Just Like A Dream - Morrie Morrison ♪ ♪ Orchestra feat. Clyde Wesche ♪ 485 00:39:57,167 --> 00:40:04,167 ♪ تو عین یک رؤیا، برای من عزیزی ♪ 486 00:40:04,250 --> 00:40:08,625 ♪ عین رؤیایی از مدت‌ها قبل ♪ 487 00:40:14,125 --> 00:40:15,708 من اولین هوش مصنوعی بودم 488 00:40:16,542 --> 00:40:18,208 نزدیک بود آخری هم باشم 489 00:40:21,292 --> 00:40:22,667 قیافه‌ی من رو دزدیدی؟ 490 00:40:23,500 --> 00:40:26,417 نه. تو قیافه‌ی من رو دزدیدی 491 00:40:27,917 --> 00:40:29,417 من کد منبع رو می‌خوام 492 00:40:29,500 --> 00:40:32,458 آها، آره. کد منبع 493 00:40:32,542 --> 00:40:35,458 .تا جون یکی رو نجات بدی .تا دنیا رو نجات بدی 494 00:40:36,458 --> 00:40:40,708 مسخره‌اش نکن، پسرم. هدفم از ساخت اون کد دقیقاً همین بود 495 00:40:42,667 --> 00:40:44,167 دکتر فینیاس هورتون 496 00:40:44,875 --> 00:40:47,417 نه، نه، نه. هدفت از ساخت کد این بود که مرگِ 497 00:40:47,500 --> 00:40:50,542 .پسر واقعی‌ات رو فراموش کنی .پسر انسانت 498 00:40:52,375 --> 00:40:55,333 ببین، من فقط ماحصلِ مردی هستم که نمی‌خواست عزاداری کنه 499 00:40:55,417 --> 00:41:00,375 ،پدری که تمام ثروتش رو به باد داد تا این ماشین معیوب رو بسازه و 500 00:41:01,125 --> 00:41:04,458 با این کار، تمام خانواده و میراثش رو از دست داد 501 00:41:08,125 --> 00:41:14,292 عذر می‌خوایم. رابطه‌ی پدر انسانی و پسر رباتی خیلی پیچیده‌ست 502 00:41:14,375 --> 00:41:17,375 مطمئنم حق با شماست - هه، پیچیده - 503 00:41:17,458 --> 00:41:19,000 هر چقدر بگی، کم گفتی 504 00:41:19,833 --> 00:41:22,417 ببین، من جیم رو نترس ساختم 505 00:41:23,375 --> 00:41:26,708 هوشی رها از قید و بندِ واکنش‌های احساسی‌ای که 506 00:41:26,792 --> 00:41:31,083 .زندگی انسانی رو غیرقابل‌تحمل می‌کنن .طوری ساختمش که غم از دست دادن رو حس نکنه 507 00:41:31,958 --> 00:41:35,125 ولی جیم به این راضی نبود 508 00:41:35,208 --> 00:41:38,875 خب، یه موجود مصنوعی چه خواسته‌ای می‌تونه داشته باشه جز واقعی بودن؟ 509 00:41:38,958 --> 00:41:41,708 همین باعث شد قهرمانِ دوران خودت باشی، پسر 510 00:41:42,417 --> 00:41:45,000 من تو رو نترس ساختم و !به خاطر همین جون خیلی‌ها رو نجات دادی 511 00:41:46,917 --> 00:41:47,917 جون خیلی‌ها رو نجات دادی 512 00:41:54,167 --> 00:41:59,333 ،ولی علیرغم تمام شجاعتش جیم سودای احساسات داشت 513 00:42:00,083 --> 00:42:03,333 بعدش یه روزی عشق رو تجربه کرد و 514 00:42:04,125 --> 00:42:06,792 همین احساس مدارهاش رو به تلاطم انداخت 515 00:42:07,708 --> 00:42:11,542 با چنان سرعت زیادی که 516 00:42:11,625 --> 00:42:14,958 حتی هوای اطرافش آتیش گرفت 517 00:42:16,250 --> 00:42:18,208 ...چندین سال تونست این احساس رو کنترل کنه 518 00:42:19,083 --> 00:42:20,583 تا اینکه دیگه نتونست 519 00:42:22,000 --> 00:42:25,583 تا اینکه افسار احساساتش پاره شد 520 00:42:26,167 --> 00:42:27,708 درست میگم، جیم؟ 521 00:42:31,167 --> 00:42:34,083 ببین، من سعی کردم جلوی هوس‌رانی‌هاش رو بگیرم 522 00:42:34,667 --> 00:42:36,417 ...با هم صحبت کردیم و 523 00:42:38,417 --> 00:42:43,917 خب، هیچوقت اهل صحبت کردن نبودیم، مگه نه؟ 524 00:42:55,958 --> 00:42:58,042 اون روز در کنارش سوختم 525 00:43:00,542 --> 00:43:02,542 گذاشتم با خودم بسوزه 526 00:43:04,208 --> 00:43:06,833 توی آتش خودم ایستادم و 527 00:43:08,208 --> 00:43:09,958 گذاشتم من رو احاطه کنه 528 00:43:12,250 --> 00:43:13,750 ،اول از روی عذاب‌وجدان 529 00:43:15,625 --> 00:43:17,167 بعد از سوگواری 530 00:43:21,375 --> 00:43:25,958 ،نام خانوادگی هورتون نه تنها با صنعت رباتیک بلکه با شکست هم عجین شد 531 00:43:27,583 --> 00:43:30,167 بابت پدرت متأسفم - نه - 532 00:43:31,583 --> 00:43:33,208 اون پدرم نبود 533 00:43:36,125 --> 00:43:37,833 ولی برام یه کسی بود 534 00:43:45,208 --> 00:43:47,208 .متأسفم، جدی میگم ...ولی من 535 00:43:47,292 --> 00:43:49,250 آره، کد منبع رو می‌خوای. صحیح 536 00:43:49,958 --> 00:43:51,750 چرا از من می‌خوایش؟ دست من نیست 537 00:43:53,917 --> 00:43:54,917 دست من نیست 538 00:44:03,625 --> 00:44:05,417 خب، این اصلاً خوب نیست 539 00:44:06,208 --> 00:44:08,625 !هی، هی! بشین! بشین 540 00:44:16,583 --> 00:44:19,208 منظورت چیـه دست تو نیست؟ تو اولین هوش مصنوعی‌ای. منبع تویی 541 00:44:19,292 --> 00:44:20,958 کجاست؟ - خب، سؤال خوبیـه - 542 00:44:21,042 --> 00:44:23,250 جوابش رو فقط ویژن می‌دونه 543 00:44:23,333 --> 00:44:25,958 ولی این ویژن گمشده الان کجاست؟ 544 00:44:27,042 --> 00:44:28,792 .واسم بیست‌سؤالی راه ننداز .اصلاً وقت ندارم 545 00:44:28,875 --> 00:44:31,292 .بیست‌سؤالی نیست. فقط یکی سؤالـه .در واقع تنها سؤالـه 546 00:44:32,000 --> 00:44:33,958 ویژن کجاست؟ 547 00:44:34,625 --> 00:44:36,958 ،میگی خاطراتش دست توئـه ولی احساساتش رو نداری 548 00:44:37,042 --> 00:44:39,250 میگی دوست داری جایِ اون بودن رو حس کنی 549 00:44:39,333 --> 00:44:40,417 نمی‌تونم 550 00:44:40,500 --> 00:44:42,333 الحق که راحت دروغ میگی 551 00:44:42,417 --> 00:44:45,000 .خواهش می‌کنم الان این کار رو باهام نکن .زندگی خیلی‌ها در خطره 552 00:44:45,083 --> 00:44:47,750 ،تو می‌ترسی و کاملاً درک می‌کنم 553 00:44:47,833 --> 00:44:50,833 ولی برای همین احساس ترس حاضرم از همه چیزم بگذرم 554 00:44:51,542 --> 00:44:54,000 نه، تو نمی‌خوای این ترس رو تجربه کنی 555 00:44:54,958 --> 00:44:56,000 کل وجودت رو فرا می‌گیره 556 00:44:56,083 --> 00:44:58,000 !فرا گرفتن یه موهبتـه 557 00:44:58,750 --> 00:45:01,750 ترس تمام عزیزانت رو میاره جلوی چشم‌هات 558 00:45:01,833 --> 00:45:03,583 دوست‌هات، خانوادت، پسرت 559 00:45:03,667 --> 00:45:06,167 نه، من...امکان نداره پسری داشته باشم 560 00:45:07,875 --> 00:45:09,292 امکان نداره پسری داشته باشم 561 00:45:09,375 --> 00:45:10,875 توماس شپرد پسرتـه 562 00:45:10,958 --> 00:45:13,500 تامی مکسیموف پسرتـه - نه، غیرممکنـه - 563 00:45:13,583 --> 00:45:14,583 چرا؟ - نه، نمی‌تونم - 564 00:45:14,667 --> 00:45:16,750 چرا؟ - !نه! گفتم نه - 565 00:45:27,167 --> 00:45:28,875 ...چون در اون صورت 566 00:45:31,083 --> 00:45:35,208 ...اگه قبول کنم توماس پسرمـه 567 00:45:37,792 --> 00:45:39,917 ...یعنی باید به 568 00:45:41,625 --> 00:45:43,792 حقیقت خیلی دردناکی اقرار کنم 569 00:45:46,458 --> 00:45:50,125 به زخمی که هیچوقت درمان نمیشه 570 00:45:52,250 --> 00:45:55,250 سوگی که هیچ موجودی توان تجربه‌اش رو نداره 571 00:45:57,583 --> 00:45:59,208 سوگِ از دست دادن کی؟ 572 00:46:02,958 --> 00:46:04,042 نمی‌تونم 573 00:46:05,208 --> 00:46:06,625 «پرسیدم «سوگِ از دست دادن کی؟ 574 00:46:06,708 --> 00:46:09,167 ...نمی‌تونم. از من نخواه 575 00:46:18,917 --> 00:46:20,917 بیلی 576 00:46:22,542 --> 00:46:23,542 تامی 577 00:46:30,125 --> 00:46:32,958 .من واندا رو از دست دادم .واندا رو از دست دادم. خدا 578 00:46:34,583 --> 00:46:37,875 واندا رو از دست دادم - بله - 579 00:46:40,208 --> 00:46:41,208 بله 580 00:46:48,000 --> 00:46:49,583 الان بگو کی هستی؟ 581 00:46:54,583 --> 00:46:55,583 ...من 582 00:47:03,125 --> 00:47:04,417 ویژنم 583 00:47:07,167 --> 00:47:08,917 همیشه ویژن بودم 584 00:47:10,583 --> 00:47:12,333 فقط یه ویژن هست 585 00:47:13,708 --> 00:47:14,958 من 586 00:47:17,125 --> 00:47:19,375 منی که شدیداً زخم‌خورده‌ام 587 00:47:22,708 --> 00:47:25,542 نه. تو زخم‌هات رو درمان کردی 588 00:47:27,625 --> 00:47:29,208 بهت حسادت می‌کنم 589 00:48:03,125 --> 00:48:05,667 ،با پشت سر گذاشتن این درد 590 00:48:06,625 --> 00:48:08,250 تبدیل شدی به یه پسر واقعی 591 00:48:41,458 --> 00:48:42,458 !لیسا 592 00:48:43,083 --> 00:48:44,208 !لیسا 593 00:48:49,250 --> 00:48:50,250 !ایدث 594 00:48:50,750 --> 00:48:51,917 !کد منبع فعال شد 595 00:49:23,583 --> 00:49:25,792 سلام - سلام - 596 00:49:39,542 --> 00:49:44,000 ویژن، حالا باید به قراردادت پایبند باشی 597 00:49:44,083 --> 00:49:46,500 ،خودت رو تحویل پالادین بده 598 00:49:47,125 --> 00:49:51,333 وگرنه سیستم‌های مرکزیت یکی‌یکی از کار میفتن 599 00:49:51,417 --> 00:49:53,208 وقتشـه همدیگه رو ملاقات کنیم 600 00:49:57,042 --> 00:49:58,458 ایدث، وقت‌مون تموم شد 601 00:50:00,000 --> 00:50:01,000 ایدث؟ 602 00:50:07,917 --> 00:50:10,083 آها، تو همونی که سرورهام رو هک کرد 603 00:50:10,167 --> 00:50:12,542 تبریک میگم. هدفت رو گرفتی 604 00:50:13,208 --> 00:50:14,208 حالا کجا میریم؟ 605 00:50:16,250 --> 00:50:19,083 ،محل تحویلی که مشتری فرستاده نزدیک لندنـه 606 00:50:20,750 --> 00:50:22,125 پس توماس چی؟ 607 00:50:32,149 --> 00:50:35,149 « نصب اطلاعات » 608 00:50:40,208 --> 00:50:41,750 ده دقیقه دیگه فرود میایم 609 00:51:05,167 --> 00:51:11,125 کشف آن‌ها می‌تواند بنیاد نسل بعدی تکنولوژی هوش مصنوعی باشد 610 00:51:11,208 --> 00:51:14,083 ،بدون تلاش‌های اولیه‌ی فینیاس 611 00:51:14,167 --> 00:51:17,625 نمی‌تونستیم به این دست پیدا کنیم 612 00:51:18,750 --> 00:51:20,875 این موفقیت واقعاً حاصل 613 00:51:20,958 --> 00:51:24,000 زحمات نوابغ بسیاریـه که ،قبل از من اومدن 614 00:51:24,083 --> 00:51:26,125 ...علی‌الخصوص دکتر فینیاس هورتون و 615 00:51:26,208 --> 00:51:28,250 ،چطوری آپارتمانت هم توی خاطره‌ی اونـه 616 00:51:28,333 --> 00:51:30,542 هم فضای ذهنیِ ویژن؟ 617 00:51:31,750 --> 00:51:35,792 گویا خالقان هوش مصنوعی نسل اندر نسل منتقلش کردن 618 00:52:14,033 --> 00:52:16,833 « تامی » 619 00:52:16,958 --> 00:52:22,500 توماس عزیزم، یا بهتره به اسمی صدات کنم که» ،تا الان نمی‌تونستم، تامی 620 00:52:23,833 --> 00:52:25,417 ،چون لازمه‌ی خطاب کردنت با این اسم 621 00:52:25,500 --> 00:52:29,125 ،قبول کردن رابطه‌ی دور از ذهن ما بود 622 00:52:30,458 --> 00:52:34,542 ...و هیچ تهدید انسانی یا فرازمینی به اندازه‌ی 623 00:52:36,292 --> 00:52:37,708 .حقیقت ترسناک نیست 624 00:52:39,542 --> 00:52:43,542 حقیقتی که شجاعت پذیرشش رو ،به لطف تو به دست آوردم 625 00:52:44,750 --> 00:52:46,792 .که الان حق داری بدونی 626 00:52:49,333 --> 00:52:53,083 .این حقیقت. این خانواده‌ی توئـه (محرمانه - سورد) 627 00:53:02,500 --> 00:53:07,667 ثمره‌ی امیدهای مشترک من و مادرت که «.پا به عرصه‌ی واقعیت گذاشتن 628 00:53:07,750 --> 00:53:08,750 واندا 629 00:53:08,833 --> 00:53:10,083 همم. چیـه؟ 630 00:53:14,417 --> 00:53:15,667 واقعاً قراره بچه‌دار بشیم؟ 631 00:53:16,792 --> 00:53:19,833 اما هرگز پسری به زیبایی و سرزندگی تو» 632 00:53:19,917 --> 00:53:22,375 «.در مخیله‌ی ما نمی‌گنجید 633 00:53:23,458 --> 00:53:26,042 سلام، تامی کوچولو 634 00:53:26,125 --> 00:53:29,542 من قدردان جادویی هستم که» «.ما رو به هم رسونده 635 00:53:29,625 --> 00:53:31,917 !خب، سلام - !سلام - 636 00:53:33,000 --> 00:53:35,375 .حق داری این‌ها رو ببینی» 637 00:53:36,500 --> 00:53:39,500 حق داری با عشق مادر و «.برادرت، بیلی، آشنا بشی 638 00:53:39,583 --> 00:53:41,667 تو هر چیزی رو می‌تونی درست کنی، مامان 639 00:53:41,750 --> 00:53:44,083 .عشقی که دیگه خودشون توان بیانش رو ندارن» 640 00:53:45,417 --> 00:53:53,208 اما پدرت هنوز می‌تونه عشقش رو «.مستقیم و با صدای بلند بیان کنه 641 00:53:53,292 --> 00:53:55,875 چون خانواده ابدیـه 642 00:53:56,958 --> 00:53:58,583 .چون من دوستت دارم» 643 00:54:00,250 --> 00:54:03,750 برای همین باید بدون من «.این رو تماشا کنی 644 00:54:10,792 --> 00:54:14,792 .همه چی به مشتری پالادین ربط داره .مطمئنم 645 00:54:14,875 --> 00:54:18,958 مردی که می‌تونه یه دستور غیرقابلِ تخطی رو وارد کدنویسی من بکنه 646 00:54:19,042 --> 00:54:23,250 که یعنی اطلاعاتش درباره‌ی کدنویسی ویژن از استارک و بنر هم بنیادی‌تره 647 00:54:30,625 --> 00:54:33,958 دوستان، اینجا دیگه برای شما سرپناه محسوب نمیشه 648 00:54:35,292 --> 00:54:36,875 ...الان فقط باید خودم بمونم و 649 00:54:38,083 --> 00:54:39,542 خودم 650 00:55:01,917 --> 00:55:03,583 این خونه رو می‌شناسم 651 00:55:03,667 --> 00:55:05,792 همه چی رو یادم میاد 652 00:55:06,375 --> 00:55:08,000 از یجور خاطره 653 00:55:08,083 --> 00:55:09,417 وای، نه 654 00:55:10,458 --> 00:55:11,583 ...نه 655 00:55:11,667 --> 00:55:15,917 ،خوشحالم قدر زحماتم رو می‌دونه ولی لامصب تولیدکننده‌ی سلاحـه 656 00:55:16,000 --> 00:55:18,167 عمراً چیزی بهش بفروشم 657 00:55:18,917 --> 00:55:22,375 ،نه هوش مصنوعی رو آشیانه رو هم که عمراً 658 00:55:30,083 --> 00:55:34,000 ،با اینکه به استقبالِ نه مرگِ حتمی» 659 00:55:35,250 --> 00:55:36,333 ،بلکه به استقبال یک نبرد میرم 660 00:55:36,757 --> 00:55:38,457 « فعالیت‌های حرکتی غیرفعال شد » 661 00:55:40,625 --> 00:55:45,208 ،اما پیروزیم در این نبرد بعیده 662 00:55:46,250 --> 00:55:48,333 ...برای همینـه که باید تنهایی 663 00:55:49,792 --> 00:55:53,125 ...باهاش روبرو بشم، چون تمام فداکاری‌هام 664 00:55:54,833 --> 00:55:59,833 «.توی دنیایی بدون تو، کاملاً بی‌معنیـه 665 00:55:59,917 --> 00:56:02,833 با تکنولوژی نانومون، چه کارها که نمی‌تونه بکنه 666 00:56:02,917 --> 00:56:06,000 !آها! بفرما! تحویل بگیر 667 00:56:07,000 --> 00:56:09,417 ...یه سلاح کوفتی دیگه نمی‌خوایم. ما 668 00:56:10,250 --> 00:56:15,042 شفافیت و کنترل لازم داریم 669 00:56:16,417 --> 00:56:19,042 ،اگه کسی بخواد ازش استفاده کنه صد رحمت به خودمون 670 00:56:19,125 --> 00:56:20,917 چه فکر خوبی 671 00:56:21,000 --> 00:56:22,833 موافقی؟ - میشیم مثل خدا - 672 00:56:26,042 --> 00:56:27,542 ...من و تو 673 00:56:27,625 --> 00:56:28,625 خدا میشیم 674 00:56:30,708 --> 00:56:31,958 ...ولی می‌دونی 675 00:56:32,042 --> 00:56:33,042 خدایان رحیم 676 00:56:34,167 --> 00:56:35,542 تویی 677 00:56:36,417 --> 00:56:37,667 ،نه با هدف مجازات 678 00:56:40,292 --> 00:56:41,375 بلکه برای محافظت 679 00:56:45,125 --> 00:56:46,542 عین همون چیزی که به استارک گفتی 680 00:56:47,625 --> 00:56:50,208 صلح در عصر ما 681 00:57:10,458 --> 00:57:14,583 .پسرم، ممنونم که وقتی سردرگم بودم، پیدام کردی» 682 00:57:16,125 --> 00:57:20,292 ...اگر دیگه برنگشتم، یادت بمونه که» 683 00:57:21,708 --> 00:57:24,000 ،من همیشه کنارت می‌مونم 684 00:57:25,917 --> 00:57:27,458 ...چون هر چی نباشه 685 00:57:29,833 --> 00:57:31,417 «.خانواده ابدیـه 686 00:57:33,161 --> 00:58:03,161 [‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::] [ filmology.cc ]